บทที่ 92 ลูกสาวจ๊ะ น้าเป็นคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนนะ

บทที่ 92 ลูกสาวจ๊ะ น้าเป็นคนที่อาบน้ำร้อนมาก่อนนะ

บ่ายสองโมงสี่สิบห้า นาทีที่แสงแดดกำลังแผดเผาอย่างเต็มที่

หลินเยียนหว่านมารอรับเสี่ยวหม่านที่หน้าโรงเรียนประถมหนานซานแต่เช้า ครั้งนี้ไม่มีเจียงเซี่ยคอยตามประกบ เธอเลยรู้สึกว่าต่อให้บังเอิญเจอแม่ตัวเองเข้าก็คงไม่กระอักกระอ่วนเท่าไหร่

เธอยืนหลบแดดอยู่ใต้ร่มไม้ ครู่ต่อมาก็มีใครคนหนึ่งเดินเข้ามาใกล้ๆ

หลินเยียนหว่านขยับหลบตามสัญชาตญาณ แต่พอเหลือบมองการแต่งกายที่ดูคุ้นตาแล้วเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของอีกฝ่าย เธอถึงกับยืนแข็งทื่ออยู่กับที่

“คุณแม่... เอ้อ ไม่ใช่ค่ะ น้าซานซาน คุณน้ามาทำอะไรที่นี่คะ?” หลังจากตื่นเต้นจนเรียกชื่อผิดอีกรอบ เธอรู้สึกได้เลยว่าใบหูของตัวเองร้อนฉ่า