บทที่ 45: แม่ยายและแม่ผม

บทที่ 45: แม่ยายและแม่ผม

มองดูเจียงเซี่ยที่พยายามจะแอบหนีแต่ไม่สำเร็จจนถูกแม่จับตัวไว้ได้ หลินเยียนหว่านทำได้เพียงส่งสายตาแสดงความเห็นใจไปให้แบบช่วยไม่ได้

ไม่ว่าเขาจะถูกซักไซ้ไล่เลียงยังไงต่อจากนี้ อย่างน้อยในใจเธอก็รู้สึกโล่งและมีความสุขแล้วล่ะ

สองพี่น้องจูงมือกันเดินไกลออกไป เจียงเซี่ยเองก็ถอดใจที่จะหนีแล้วเช่นกัน

"แม่ครับ เรียกผมไว้มีเรื่องอะไรเหรอ? ผมต้องรีบกลับไปทบทวนบทเรียนนะ"

เซี่ยซานซานแฉลูกชายอย่างไร้ความปราณี: "เดินเตร่มาทั้งบ่าย เพิ่งจะมานึกได้ว่าต้องทบทวนตอนนี้เหรอ? จะหาข้ออ้างน่ะช่วยตั้งใจหน่อยได้ไหม?"

"จะว่าไป สอบย่อยคราวนี้ทำได้แค่ไหน?"