บทที่ 37: เจียงเซี่ย พวกเรากลับมาดีกันเถอะ

บทที่ 37: เจียงเซี่ย พวกเรากลับมาดีกันเถอะ

เจียงเซี่ยยังคงมึนงงที่เห็นแม่เดินออกจากห้องนอนไปอย่างสงบ

แม้ไม่รู้ว่าในเวลาไม่กี่วินาทีนั้นแม่จะจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน แต่ที่แน่ๆ คือแผนการฟ้องร้องของพ่อล้มเหลวไม่เป็นท่า

ครู่ต่อมา เซี่ยซานซานเดินกลับเข้ามาในห้องพร้อมกับมือถือเครื่องหนึ่ง

"มือถือคืนให้ แต่แม่มีข้อแม้ข้อหนึ่งนะ ถ้าการสอบครั้งหน้าคะแนนตกลงแม้แต่นิดเดียว แม่ไม่ได้ยึดแค่โทรศัพท์นะ แต่จะยึดตัวลูกด้วย (คุมประพฤติ)"

พูดจบเธอก็เดินออกไป

เจียงเซี่ยจ้องมองโทรศัพท์ปุ่มกดมิวสิคโฟนสีขาวบนโต๊ะตาปริบๆ ในหัวเต็มไปด้วยความสงสัย