บทที่ 26：จริงๆ แล้วก็แค่เพื่อนธรรมดา

บทที่ 26：จริงๆ แล้วก็แค่เพื่อนธรรมดา

สีแดงระเรื่อดุจเมฆอัสดงค่อยๆ ลามเลียขึ้นบนแก้มของเด็กสาว

นานแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ได้เรียกเธอว่าที่รัก? ดูเหมือนจะตั้งแต่ตอนที่เริ่มทะเลาะกันบ่อยขึ้น จบลงด้วยสงครามเย็นทุกครั้ง จนคำเรียกขานที่สนิทสนมเหล่านั้นก็ไม่เคยได้ยินอีกเลย

แต่ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลินเยียนหว่านสัมผัสได้ชัดเจนว่าหลังจากเกิดใหม่ ความขัดแย้งระหว่างทั้งคู่มลายหายไป การอยู่ด้วยกันกลับดูผ่อนคลายยิ่งกว่าชาติก่อนเสียอีก

คำเรียกที่แสนสนิทนี้ คงเป็นเพราะเขาอยู่ในสภาวะที่ผ่อนคลายมาก จนเผลอหลุดปากออกมาโดยไม่รู้ตัว เหมือนกับตอนที่ยังรักกันหวานชื่นไม่มีผิด