บทที่ 6: ความเสียดายในปีนั้น

บทที่ 6: ความเสียดายในปีนั้น

คาบเรียนเสริมช่วงค่ำของวันศุกร์มักจะทำให้คนรู้สึกกระวนกระวายและหงุดหงิดใจอยู่เสมอ

ครูคณิตศาสตร์กำลังบรรยายโจทย์บนหน้าชั้นอย่างน่าเบื่อหน่าย ส่วนนักเรียนข้างล่างต่างก็ใจลอย คิดไปถึงเรื่องที่ว่าจะออกไปเที่ยวโต้รุ่งที่ไหนดีหลังจากเลิกเรียนคืนนี้

เจียงเซี่ยจ้องมองสูตรและตัวเลขที่เรียงรายอยู่บนกระดานด้วยสายตาว่างเปล่า แต่ความคิดของเขายังคงวนเวียนอยู่กับเหตุการณ์ในโรงอาหารเมื่อตอนกลางวัน

สุดท้ายคนทั้งสองก็ไม่ได้พูดอะไรกันราวกับนัดกันไว้ เฉินอิ่งถือบะหมี่เนื้อสับรสเผ็ดเดินไปเดินมา ช่วยบรรเทาบรรยากาศอันน่าอึดอัดลงได้บ้าง