บทที่ 4: โอกาสทอง

บทที่ 4: โอกาสทอง

เสียงแปรงลบกระดานเสียดสีกับกระดานดำดังบาดหู ครูวิชาภาษาจีนกำลังยืนบรรยายอยู่บนหน้าชั้นด้วยสำเนียงท้องถิ่นที่ไม่ค่อยชัดเจนนัก พลางย้ำแล้วย้ำอีกว่าบทกวีบทนี้มีโอกาสสูงมากที่จะออกสอบในปีนี้ ซึ่งจุดเน้นสำคัญทำนองนี้ถ้าลองเปิดหนังสือภาษาจีนตลอดสามปีในชั้นมัธยมปลายดู ก็คงจะเจออยู่เต็มไปหมด

เฉินเหยาตั้งใจฟังบทเรียนอย่างมาก เธอใช้ปากกาหมึกซึมทำเครื่องหมายเน้นย้ำตรงหน้าบทกวี "เจี้ยงจิ้นจิ่ว" (ดื่มสุราเถิด) และแอบใช้หางตาชำเลืองมองเพื่อนร่วมโต๊ะเป็นระยะ

เจียงเซี่ยนั่งตัวตรงแน่ว มือขวากำปากกา ก้มหน้าก้มตาดูเหมือนกำลังตั้งใจฟังครูสุด ๆ แต่ความจริงแล้วมือซ้ายกลับกดปุ่มบนโทรศัพท์มือถือไม่หยุดหย่อน