กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 252 ชักจะเริ่มน่ากลัวขึ้นมาแล้ว
ลู่เจิ้งหลินไม่ได้ตายไปตรงนี้
ในตอนที่ตัวเขายังเจ็บระบมไปหมด สายตาพร่ามัว ขยับตัวไปไหนไม่ได้นั้นเอง
บาทหลวงหัวโล้นถือไฟฉายคนหนึ่งก็เดินมาตรงหน้าเขา แล้วก้มมองสำรวจตัวเขาที่นอนกองอยู่กับพื้น
“แล้วเจ้าเป็นใครกันล่ะ”
“อ๋อ ข้า...ข้าเข้าใจแล้ว พระเจ้าผู้ทรงเมตตา ท่านส่งทูตคนหนึ่งมาตามหาข้าแล้วสินะ!”
“รักษาชีวิตไว้ให้ดีนะ ไอ้หนุ่ม เจ้าถูกเรียกตัวแล้ว!”
หลังจากพูดคำพวกนี้ที่ฟังแล้วชวนงงจบ แม้บาทหลวงจะไม่ได้ทำร้ายเขา แต่อีกฝ่ายก็เดินจากไปดื้อๆ แบบนั้น
ยิ่งทำให้รู้สึกชวนขนลุกพิลึกเข้าไปใหญ่
รอจนความเจ็บตามตัวเบาลงบ้าง ลู่เจิ้งหลินถึงค่อยยันตัวลุกขึ้นยืนได้ในที่สุด