กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 214 เปียโนกับการ์ตูน (กลาง)
เหล่าผู้เล่นกำลังยืนดูอย่างตั้งใจ
แม้ปราณที่รวมขึ้นมาบนฝ่ามือของคนคนนั้นจะไม่มากเท่าไร
มีแค่แสงเรืองสีฟ้าอมขาวเพียงเล็กน้อยเท่านั้น
แถมคลื่นพลังที่ปล่อยออกมาในท้ายที่สุดก็เบาบางยิ่งนัก เป็นเพียงเส้นแสงสายเล็กๆ ไม่มีอานุภาพอะไรเลยสักนิด
อย่าว่าแต่เอาไปเทียบกับผู้เฒ่าเต่าในการ์ตูนเลย แม้แต่โกคูที่เพิ่งเรียนครั้งแรกแล้วใช้ท่านี้ได้เก่งกาจไม่เบา ก็ยังเทียบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
ถึงอย่างนั้น มันก็มากพอที่จะทำให้พวกผู้เล่นพากันตื่นตะลึงแล้ว
“นี่... น่าจะเรียกว่าฝึกสำเร็จจริงๆ แล้วใช่ไหม”
“สำเร็จสิ ต้องนับว่าสำเร็จอยู่แล้ว อย่างน้อยเขาก็รวบรวมปราณได้แล้วนี่นา!”
“พอรวบรวมปราณแล้วยิงคลื่นพลังออกมาได้ ท่านี้ก็ดูไม่ค่อยเคอะเขินแล้วนะ ดูเท่ขึ้นมาเลย!”