เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 179 หัวใจมุโซ จิตวิญญาณจูนิเบียว
“ข้าตัดหัวแม่ทัพศัตรูมาแล้ว!”
แววตาของอู๋เจิ้งหลงเปี่ยมด้วยความทรนงที่ไม่เห็นใครในสายตา เสียงดังก้องกังวานราวระฆังใบใหญ่ ปลุกทุกคนในที่นั้นที่กำลังเหม่อลอยให้ตื่นจากภวังค์
เฉาเชาเป็นคนแรกที่ได้สติกลับมา สุราอุ่นในมือยังคงร้อนกรุ่น ในใจตกตะลึงอย่างยิ่ง
ส่วนพวกเจ้าเมืองคนอื่นๆ นั้น
ต่างพากันเปลี่ยนสีหน้าราวกับเล่นกล ท่าทีพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือในทันที
จากที่เคยเย้ยหยันถากถางก็กลายมาเป็นยกยอปอปั้น
พากันยกย่องกวนอวี่ว่าเป็นยอดขุนพลแห่งยุค ผู้กล้าหาญไร้เทียมทาน
พลอยทำให้ฐานะของหลิวเป้ยขยับสูงขึ้นตามไปด้วย หยวนเซ่ายังถึงกับสั่งเปลี่ยนที่นั่งให้เขาใหม่เป็นพิเศษ
แม้อู๋เจิ้งหลงจะรู้สึกปลอดโปร่งโล่งใจและสะใจเป็นอย่างยิ่ง แต่ในใจจริงๆ แล้วก็ตกใจอยู่ไม่น้อยเช่นกัน