ตอนที่ 172 ฟันหญ้าไร้เทียมทาน

ตอนที่ 172 ฟันหญ้าไร้เทียมทาน

“แม่ทัพไร้เทียมทาน? แม่ทัพไร้เทียมทาน?”

ชายในชุดศึกผู้นั้นมองอู๋เจิ้งหลงที่ยืนเหม่อลอยไม่มีปฏิกิริยาตอบรับแม้แต่น้อย พลางขมวดคิ้วแล้วตะโกนเรียกอีกสองครั้ง

“หา?”

อู๋เจิ้งหลงได้สติกลับมา จึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแม่ทัพไร้เทียมทานที่อีกฝ่ายเรียก ดูเหมือนจะหมายถึงตัวเขานี่เอง

และชายแซ่หานตรงหน้านี้ ก็น่าจะเป็นผู้บังคับบัญชาของเขา

ก่อนจะเล่นเกม เถ้าแก่ก็ได้อธิบายกลไกการสวมบทบาทของเกมนี้ให้เขาฟังแล้วจริง ๆ

แต่ความรู้สึกทั้งหมดนี้กลับสมจริงเกินไปจริง ๆ

ในยามนี้ ตัวเขาคล้ายกับได้กลายเป็นอีกคนหนึ่งจริง ๆ และมีอีกหนึ่งฐานะตัวตน

อู๋เจิ้งหลงจึงรีบขานรับทันที “แม่ทัพผู้น้อยอยู่นี่แล้ว!”