กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 147 เหล่าผู้เล่นกับการสุ่มรางวัลครั้งแรก (ตอนต้น)
“นี่มัน...”
แววตาของลู่จงฉายความลังเลออกมาแวบหนึ่ง
แต่หนนี้ ไม่ใช่เพราะเขาไม่เชื่อซูหราน ทว่าเป็นเพราะเขาเชื่อฝีมือของซูหรานอย่างสนิทใจแล้วต่างหาก
ถึงได้รู้สึกว่าเรื่องนี้จัดการยาก
ฟังดูแล้ว ระยะเวลาการรักษาด้วยเกมนี้ค่อนข้างยาวนานทีเดียว
และเขาคงอยู่ที่นี่นานๆ ไม่ได้แน่ แต่ถ้าจะทิ้งคุณหนูไว้ที่นี่คนเดียว...
ลู่ถงถงที่อยู่ข้างๆ เหมือนจะเดาใจลู่จงออก จึงอดไม่ได้ที่จะพูดขึ้น
“ท่านลุงจง วางใจเถอะเจ้าค่ะ ข้าอยู่คนเดียวที่นี่ ไม่เป็นไรหรอก!”