ตอนที่ 39 โจวหยางผู้น่าสงสาร

ตอนที่ 39 โจวหยางผู้น่าสงสาร

“เถ้าแก่ เกมนี้มันต้องเล่นยังไงกันแน่เนี่ย”

โจวหยางทนไม่ไหวจนต้องลองถอดหมวกเชื่อมโลกเสมือนออก

แม้ว่าผู้เล่นแต่ละคนพอเข้าเกมไปแล้วจะรู้สึกสมจริงมาก เหมือนได้ก้าวเข้าไปอยู่อีกโลกหนึ่งจริง ๆ

แต่ตราบใดที่ไม่ได้จงใจปิดกั้นการรับรู้ ก็ยังรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวและได้ยินเสียงจากโลกภายนอกได้อยู่

ขณะเดียวกัน ขอแค่ตัวเองตั้งใจอยากจะออกจากเกม ยกเว้นในฉากเฉพาะบางฉากแล้ว โดยพื้นฐานก็ถอดออกได้แทบจะทุกเวลา

โจวหยางจึงถอดหมวกเชื่อมโลกเสมือนออกมาได้อย่างง่ายดาย แต่เขาก็ไม่ได้ปิดเกม

เขาเพียงแค่เงยหน้ากวาดสายตามองไปรอบร้านเกม เพื่อมองหาซูหราน

แต่กลับพบว่าตอนนี้ซูหรานกำลังสอนผู้เล่นอีกหลายคนที่เข้ามาถามปัญหาเกมอยู่อีกฝั่ง ดูท่าทางยุ่งมาก คงไม่มีเวลามาสนใจเขาในตอนนี้แน่