กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 29 เปิดประตูมาวางมาดก่อน
เปลือกตาของซูหรานขยับเบา ๆ
ซูหรานลืมตาขึ้นมา ตื่นแล้ว
เขาไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน แต่การนอนรอบนี้รู้สึกสบายตัวสุด ๆ
“ฟู่!”
เขากางแขนทั้งสองข้างแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปทั้งตัวทันที
สายตาที่เดิมทีสั้นอยู่นิดหน่อย ตอนนี้กลับมองเห็นกระทั่งรอยตำหนิและลวดลายเล็ก ๆ บนลูกกรงหน้าต่างได้อย่างชัดเจนแจ่มแจ้ง
ผมขาวที่เคยแซมอยู่บ้างหายวับไป กลายเป็นดกดำเงางามยิ่งขึ้น