กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 4 เถ้าแก่ พวกเราเล่นเกมเดียวกันแน่หรือ
“อ๊าก...”
จู่ๆ เสียงร้องโหยหวนอย่างทรมานก็ดังลั่นขึ้นมาในร้านเกม
“ลูกค้า เป็นอะไรหรือเปล่า”
ซูหรานเห็นจ้าวเถี่ยที่นั่งอยู่ตรงเก้าอี้กำลังชักกระตุกไม่หยุด
“ข้ายังไม่ตายหรือ”
จ้าวเถี่ยสะดุ้งตื่น ได้สติก็รีบถอดหมวกเชื่อมโลกเสมือนออก ใบหน้าซีดเผือด หอบหายใจแรงไม่หยุด พอคิดถึงภาพที่ตัวเองโดนมังกรโจรขย้ำตายเมื่อครู่ ใจก็ยังสั่นไม่หาย
เกมนี้มันสมจริงเกินไปแล้วมั้ง ความเจ็บปวดกับความกลัวตอนตายเมื่อกี้นี้ ทำเอาเขานึกว่าตัวเองตายไปแล้วจริงๆ เสียอีก!
จ้าวเถี่ยพลันนึกอะไรขึ้นมาได้ รีบตรวจดูร่างกายตัวเองทันที แล้วทำหน้าพิลึก “ปราณของข้าก็ยังอยู่นี่ ทำไมถึงใช้ไม่ได้กัน”
“ในเกมต้องทำตามกฎของเกม ไม่สามารถใช้ความสามารถในโลกจริงได้”