เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
เมื่อได้ฟังคำพูดของโมโมโนะสุเกะ ทุกคนต่างก็เงียบงัน ราวกับว่าเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้เห็นมุมนี้ของโมโมโนะสุเกะ
“ถ้าในใจนายคิดแบบนั้นล่ะก็ โมโมะ งั้นก็ไม่เป็นไร แต่ฉันจะไม่มีวันยอมจำนนต่อเจ้านี่เด็ดขาด!”
เมื่อมองดูการปฏิเสธของลูฟี่และเหล่าข้ารับใช้ที่นิ่งเงียบ โมโมโนะสุเกะก็รู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรงในครั้งนี้
“ทำไมล่ะ!” โมโมโนะสุเกะตะโกน
“หยุดเถอะ ท่านโมโมโนะสุเกะ! เป็นพวกเราเองที่ล้มเหลวในการปกป้องท่านเพื่อนายเหนือหัวของเรา พวกเราทุกคนคือคนบาป! แต่ได้โปรดอย่าพูดเรื่องการขอความเมตตาอีกเลย นี่ไม่เพียงแต่เป็นความน่าละอายในฐานะซามูไรเท่านั้น แต่ยังเป็นความน่าละอายต่อนายเหนือหัวของเราและตระกูลโคสึกิด้วย!”
คินเอม่อนขัดจังหวะคำพูดของโมโมโนะสุเกะ และในเวลานี้ เขาเพียงแค่รู้สึกว่าความเจ็บปวดในใจของเขานั้นยิ่งใหญ่กว่าความเจ็บปวดทางกายมากนัก
วาโนะ! ท่านโทกิและเจ้าหญิงฮิโยริ! และการล่มสลายของตระกูลโคสึกิและการแตกพ่ายของโซ!
ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเขาคนนี้ได้พรากแทบทุกสิ่งทุกอย่างที่ท่านโอเด้งครอบครองไปจนหมดสิ้น!