กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“น่ากลัวจังเลยน้า~~”
คิซารุยืนล้วงกระเป๋าอยู่ที่หัวเรือรบ ทอดสายตามองเค้าโครงของเกาะวอเตอร์สตาร์ที่ค่อยๆ ปรากฏให้เห็นชัดขึ้นเรื่อยๆ
ลมทะเลอันหนาวเหน็บพัดมาจากแดนไกล ทำให้เสื้อคลุมทหารเรือและธงนกนางนวลของทุกคนปลิวไสวส่งเสียงดังพึ่บพั่บ
“มีอะไรน่าหนักใจงั้นเหรอครับ ลุง?”
เซ็นโทมารุยืนอยู่ข้างๆ คิซารุ พลางถือขวานยักษ์คู่กาย เขาได้ยินคำพูดแผ่วเบาของพลเรือเอกและมองไปข้างหน้าด้วยความมั่นใจ “เรามีมนุษย์ดัดแปลงที่แข็งแกร่งที่สุดมาด้วยนะ แถมยังมีทหารเรือและเจ้าหน้าที่ชั้นยอดของรัฐบาลอีกนับไม่ถ้วน แล้วก็ยังมีเจ้าผมแดงนั่นอีก... นี่ไม่ใช่งานยากเลยในการสู้กับพวกมัน”