เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
หลังจากโจมตีเข้าที่หน้าอกของแฟรงกี้อย่างแม่นยำ อุลติก็ฉวยเอาแบบแปลนพลูตันมาจากมือของเขาอย่างคล่องแคล่ว แฟรงกี้ทรุดลงกับพื้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ อุลติสะบัดแบบแปลนในมือไปมาอย่างผู้ชนะ เธอหันหลังและเดินกลับไปหากลุ่มของเธอพร้อมกับรอยยิ้มพอใจ
“เฮ้ย... แฟรงกี้?... ยัยบ้าเอ๊ย!!” เสียงของลูฟี่คำรามลั่น เต็มไปด้วยความโกรธแค้นและการต่อต้าน
ฟุ่บ!
กระแสลมพัดตัดผ่านความตึงเครียดอย่างกะทันหัน เมื่อหมัดยางยืดพุ่งเข้าใส่อุลติจากด้านหลัง ด้วยการตอบสนองทันทีด้วยฮาคิสังเกต อุลติเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้าง หลบการโจมตีที่พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วได้อย่างง่ายดาย
“ไอ้โรคจิตนี่ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับแกเลยไม่ใช่รึไง?!” อุลติตวาด ความหงุดหงิดของเธอปะทุขึ้นขณะถลึงตาใส่ลูฟี่ “หรือแกกำลังจะบอกว่า... แกอยากจะมีเรื่อง?!”