กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
ในห้องของซัจ
“อะไรกัน...?”
ทีชหอบหายใจ น้ำเสียงของเขาหนักอึ้งเมื่อตระหนักถึงความจริง “เป็นอย่างที่คิด เรื่องที่เลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นแล้ว”
ให้ตายสิซัจ เขาสบถในใจ ทำไมถึงไม่ฟังเหตุผลกันบ้าง? สิ่งที่เขาต้องทำก็แค่ส่งผลไม้นั่นมา แล้วทุกอย่างก็จะคลี่คลาย ซัจก็คงสามารถเดินออกจากกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวไปได้โดยไม่มีปัญหาอะไรอีกแท้ๆ
แต่ตอนนี้... เขาได้ล้ำเส้นกฎเหล็กของเรือหนวดขาวไปแล้ว ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะต้องเผชิญกับผลที่ตามมา
ทีชหน้าเจื่อน เมื่อนึกถึงความโกรธเกรี้ยวของหนวดขาวที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ภาพของกัปตันของพวกเขาที่กำลังคลุ้มคลั่งทำให้เขารู้สึกเสียวสันหลังวาบ
ในแผนของเขา ต่อให้เขาได้ผลความมืดมา มันก็ยังเร็วเกินไปที่จะไปท้าทายหนวดขาวโดยตรง