ตอนที่ 158 ยามาโตะเกลียดชังพ่อของตน แนวคิดของจอยบอย

ลานเรือนจำวาโนะคุนิ

ในเรือนจำที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษ ทำจากหินไคโร ไคโดนั่งกางแขนขาแผ่หลาอยู่บนเก้าอี้ไม้ที่แข็งแรง

ข้อมือและข้อเท้าของเขาถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือและโซ่ตรวนหินไคโร สะกดข่มพลังผลปีศาจสายโซออนของเขาไว้อย่างสมบูรณ์ ถึงกระนั้น ความทนทานตามธรรมชาติของร่างกายก็ช่วยรักษารอยแผลส่วนใหญ่ของเขาไปแล้วหลังจากผ่านไปหลายวัน

ทว่า ไคโดไม่มีทีท่าว่าจะยอมรับสถานะนักโทษของตนเลย เขากลับเหลือบมองผ้าพันแผลที่ปิดปากแผลของตนชั่วครู่ สีหน้าไม่เปลี่ยน ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะดังกึกก้อง

“โวโรโรโร่! ใครก็ได้เอาเหล้าดีๆ มาให้ฉันสักหน่อยสิ!”

เขาเอนหลังพิงอย่างสบายๆ แผ่ออร่าของชายที่ผ่อนคลายอย่างเต็มที่ ราวกับว่าเขากำลังนั่งอยู่ในห้องจัดเลี้ยงแทนที่จะเป็นห้องขัง