เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ขี้เกียจลงตอน
“งั้นคนพวกนี้ก็คือคนที่นายท่านอเล็กซ์วางแผนจะทิ้งงั้นเหรอ?”
สายตาของแซนเดอร์โซเนียอ้อยอิ่งอยู่กับกลุ่มผู้บุกรุกที่หมดสติ สำหรับคนพวกนี้ ชะตากรรมของพวกเขาถูกกำหนดไว้แล้ว
แม้แต่ในสังคมที่ปกครองโดยทหารและโชกุนอย่างวาโนะคุนิ ความแตกต่างในด้านความจงรักภักดีและความสามารถก็ย่อมเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ผู้บุกรุกเหล่านี้คือข้อพิสูจน์ถึงเรื่องนั้น—บุคคลที่ถูกมองว่าใช้แล้วทิ้งได้ในฐานะทหารพลีชีพที่มีศักยภาพในแผนการอันยิ่งใหญ่ของอเล็กซ์
“ฉันก็ไม่รู้แน่ชัดหรอกนะ” เบบี้ไฟฟ์ตอบ “พี่สาวโรบินจะเป็นคนตัดสินใจขั้นสุดท้ายเอง”
เธอเหลือบมองร่างที่ไร้การเคลื่อนไหวแล้วแค่นเสียงเยาะ “ถึงอย่างนั้นก็เถอะ การแอบเข้ามาในเขตหวงห้ามและติดสินบนยาม—ทั้งสองอย่างนี้ล้วนเป็นความผิดร้ายแรงถึงขั้นประหารชีวิต ขนาดฉันอายุแค่นี้ยังรู้เลย พวกมันโง่ขนาดนี้ได้ยังไงกัน?”