ตอนที่ 47 สิ่งล่อใจแห่งความสุข ความอบอุ่นของบ้าน

ในภวังค์อันแผ่วเบา เพโรน่ารู้สึกเหมือนตัวเองจมดิ่งลงสู่สถานที่ที่อบอุ่นและสะดวกสบาย—ราวกับอ้อมกอดอันปลอดภัยของแม่เมื่อตอนที่เธอยังเป็นเด็ก เป็นบางสิ่งที่ทำให้รู้สึกอุ่นใจอย่างลึกซึ้ง

ราวกับว่าไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย ราวกับว่าเธอไม่ได้กินผลปีศาจเข้าไป เพื่อนๆ ไม่ได้ทอดทิ้งเธอ พ่อแม่ไม่ได้ทิ้งเธอไป ทุกๆ วันรู้สึกเหมือนเต็มไปด้วยความสุข

“อเล็กซ์บอกว่าเด็กผู้หญิงคนนี้คือต้นเหตุของเรื่องผีหลอก เธอเลยไปโผล่ที่สุสานใช่ไหม?”

“คงจะไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ยามาโตะ จำได้ไหม ตอนเด็กๆ ฉันก็เคยโดนปฏิบัติแบบนี้เหมือนกัน หลังจากที่ฉันกินผลปีศาจเข้าไป ผู้คนก็เริ่มปฏิบัติกับฉันเหมือนเป็นตัวประหลาด เธอคงแค่เร่ร่อนไปที่นั่นเพื่อหาของกินน่ะ”