ตอนที่ 10 โมโมะอุซางิ กิออน

ขณะรออยู่ด้านนอกโรงประมูล อเล็กซ์กวาดสายตามองไปรอบๆ และเห็นทหารเรือเริ่มโอบล้อมอาคาร

ตามการคาดเดาของเขา พวกเขามาถึงอย่างรวดเร็ว—เร็วกว่าที่คาดไว้ แม้จะใช้ฮาคิสังเกตเฝ้าระวังสถานการณ์อยู่ก็ตาม ดูเหมือนว่าข่าวจะแพร่สะพัดไปแทบจะในทันที เนื่องจากทหารเรือได้ดักจับการสื่อสารทั้งหมดจากภายใน รวมถึงหอยทากสื่อสารด้วย

ภายในเวลาเพียงสิบนาที กองทหารเรือที่มีอาวุธครบมือ ซึ่งไม่ต้องสงสัยเลยว่าได้รับการประสานงานจากกองบัญชาการทหารเรือที่อยู่ใกล้เคียง ได้เข้าประจำตำแหน่ง พร้อมสำหรับการเผชิญหน้า

เมื่ออเล็กซ์ก้าวออกมาในที่สุด นายทหารเรือระดับสัญญาบัตรที่ยืนอยู่แนวหน้าก็ยังคงระงับคำสั่งยิงเอาไว้ เขาเลือกเปล่งเสียงประกาศกร้าวแทน

“การทำร้ายขุนนางและก่อความวุ่นวายในโรงประมูลถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง! ยอมจำนนซะดีๆ ไม่เช่นนั้นเราจะใช้กำลัง!”

เมื่อสิ้นเสียงของนายทหาร ทหารเรือที่อยู่รอบๆ ก็ยกปืนไรเฟิลขึ้น ทุกกระบอกเล็งตรงมาที่อเล็กซ์ รอคอยการตอบสนองของเขา

“แล้วถ้าฉันไม่ยอมล่ะ?” อเล็กซ์ตอบอย่างเยือกเย็น เหลือบมองไปรอบๆ ขณะที่เขาชักดาบอาคาซากุระออกมาจากข้างกาย เมื่อถือดาบเลื่องชื่อไว้ในมือ นิ้วของเขาก็คันยิบๆ ด้วยความคาดหวัง

“ยิง!”

—ปัง! ปัง! ปัง!