กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 309 ตงจื่อจดจำประโยคนี้ไปทั้งชีวิต……
ตลอดทางลั่วซานนั่งมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ทั้งยังกินข้าวไม่ค่อยได้ ถ้าไม่ใช่เพราะฮั่วอี้เซวียนบังคับให้เธอกิน คงยังไม่ทันถึงเมืองหลวงก็ล้มป่วยเสียก่อนแล้ว
เมื่อเข้าใกล้เมืองหลวงมากขึ้นเรื่อย ๆ ลั่วซานจึงเอ่ยปากออกมาในที่สุด เธอถามว่า “พี่อี้เซวียน ฉันนี่มันไร้ประโยชน์มากเลยใช่ไหม”
“เรื่องนี้จะโทษเธอได้ยังไง” ฮั่วอี้เซวียนไม่เข้าใจเอาเสียเลย เด็กสาวคนเดียว ทำไมใจคิดหนักได้ถึงขนาดนี้