กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 234 คำอธิบายเดียวก็คือตงจื่อหนีรอดมาได้จริงๆ
การพบกันครั้งแรกระหว่างเซียวฝานกับพ่อตาแม่ยายประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง ยังไม่ทันได้กินอิ่มดื่มเต็มที่ พ่อตาแม่ยายก็เลิกแสร้งทำเป็นกันแล้ว
เวลามองเซียวฝาน มุมปากของพวกเขาแทบจะยิ้มกว้างจนถึงท้ายทอย
ไม่เพียงยิ้มอย่างมีความสุขเท่านั้น ยังคอยตักกับข้าวให้เซียวฝานไม่หยุด ลั่วเอ่อร์ถึงกับมองจนงงไปเลย เขาไม่เคยได้รับการปฏิบัติแบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง!
“นี่!” ลั่วซานตักขาไก่ชิ้นใหญ่ให้พี่ชาย พร้อมกับส่งสายตาปลอบใจให้เขาไปด้วย
ลั่วเอ่อร์: “…”
ถ้าลานบ้านเก่าเล็ก ๆ ที่บ้านท่านผู้เฒ่าไม่แคบเกินไป พ่อลั่วกับเจินจูคงรั้งทุกคนเอาไว้แน่ ๆ