กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ยืนหยัดรักษาคาแรกเตอร์ให้ถึงที่สุด
พอรถไฟออกจากสถานีในที่สุด เสี่ยวเป่าก็เหมือนม้าป่าที่หลุดจากบังเหียน นอนแผ่หราอยู่บนเตียง ปากก็ฮัมเพลงเบา ๆ พลางดื่มน้ำผลไม้ที่ลั่วอีคั้นจากผลไม้ในมิติด้วยเครื่องคั้นน้ำ
จู่ ๆ เขาก็พูดอย่างเศร้า ๆ ว่า “ชีวิตแบบนี้แหละสบายจริง ๆ ตอนแรกผมนึกว่าคุณจะหย่ากับเซียวฝานได้ ถึงตอนนั้นผมก็จะตามคุณไปกินดื่มของอร่อยทุกวัน เป็นตัวกินนอนไปวัน ๆ อย่างสบายใจ”
ต้าหวงนั่งยองอยู่ตรงปลายเท้าของเสี่ยวเป่า กำลังหลับตาพักผ่อน