กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 144 ถ้ากลับตระกูลอิ่นแล้วไม่มีความสุข ก็ไม่ต้องกลับไปยังดีกว่า
พอพูดถึงสภาพน่าเวทนาของลั่วอีในตอนนั้น เจินโหย่วไฉก็อดน้ำตาคลอไม่ได้ “ตอนนั้นอีอีอายุยังน้อยมาก… ฉันช่วยทำแผลที่หน้าผากให้เธอเล็กน้อย จากนั้นถึงได้สังเกตเห็นว่าบนใบหน้าของเธอยังมีรอยฝ่ามืออยู่ด้วย ดูเป็นรอยเล็ก ๆ ไม่น่าใช่ฝีมือผู้ใหญ่ในบ้าน อาจถูกเด็กคนอื่นรังแกมา”