กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 126 ไม่ใช่ว่ากันว่าไม่ตีหมาหน้ายิ้มเหรอ?
ตอนที่ลั่วอีกับเซียวฝานกลับถึงบ้าน เซียวเสี่ยวก็ล้างและหั่นผักเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คนหนึ่งผู้ใหญ่หนึ่งเด็กกับสุนัขอีกหนึ่งตัวกำลังเฝ้ารอให้เธอกลับมาทำอาหารตาละห้อย
ตอนลั่วอีกำลังทำอาหาร เซียวฝานก็คอยช่วยงานอยู่ข้าง ๆ ตลอด
เขาแอบมองริมฝีปากของลั่วอีที่ยกขึ้นเล็กน้อย “เสี่ยวเป่าตามหาครอบครัวจนเจอ คุณดีใจกับเขามากเลย”
“เสี่ยวเป่าได้กลับมาอยู่พร้อมหน้ากับครอบครัวของตัวเอง เป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่แล้ว” เสี่ยวเป่าเองก็ได้มีครอบครัวที่รักเขาในโลกใบนี้ แน่นอนว่าเธอย่อมดีใจมาก
แต่เธอไม่ได้อิจฉาเลยแม้แต่น้อย เพราะเธอเองก็มีครอบครัวมากมายที่รักเธอ