กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 โอสถรักษาโรค
คืนนั้น เซียวฝานฝันถึงลั่วอี ต่างจากความเย็นชาหยิ่งยะโสตอนที่ทั้งสองพบกันครั้งแรก ในความฝันเธอเป็นอย่างที่เซียวเสี่ยวเล่าไว้ในจดหมายทุกประการ ทั้งอ่อนโยน ใจดี และขยันขันแข็ง…
สรุปแล้วก็คือดีงามไปหมด!
พอตื่นขึ้นในวันรุ่งขึ้น เซียวฝานรู้สึกหัวหนักอึ้ง เขาลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาเสร็จอย่างรวดเร็วแล้วออกไปฝึก
พอออกจากประตูได้ไม่ทันไร ก็เจอผู้บังคับกองพันกับทหารอีกหลายคน ซึ่งยิ้มกันอย่างมีเลศนัย “เซียวฝาน มีจดหมายถึงนายอีกแล้ว”
เซียวฝานรับจดหมายมาอย่างเก้อเขิน แล้วเปิดออกต่อหน้าสายตาที่จับจ้องอย่างคาดหวังของทุกคน
เดิมทีใบหน้าของเขายังแดงเรื่อด้วยความเขินอายอยู่บ้าง แต่พอเห็นเนื้อหาบนกระดาษจดหมาย รอยยิ้มก็ค่อย ๆ หายไป!