เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 6 กลับไปเรียน
ลั่วอีตกใจกับเสียงเรียกพี่สะใภ้จนสะดุ้งโหยง พอหันหน้าไปก็เห็นเซียวเสี่ยวอยู่ตรงประตูรั้ว บนหลังแบกฟืนมัดหนึ่ง
เธอได้แต่ส่ายหน้าอย่างกระอักกระอ่วน “ตาแห้งนิดหน่อย เมื่อคืนฉันนอนไม่ค่อยหลับ”
เซียวเสี่ยวยิ่งรู้สึกผิดหนักกว่าเดิม คนที่ควรดูแลต้าหนีควรเป็นเธอแท้ ๆ แต่กลับทำให้พี่สะใภ้นอนไม่หลับทั้งคืน
เธอก้มหน้า แก้มขึ้นสีเรื่อ ๆ “พี่สะใภ้ ไม่อย่างนั้นกลับเข้าไปนอนต่อในห้องอีกสักหน่อยไหม”
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวก็หายแล้ว” ร่างกายของเจ้าของร่างเดิมค่อนข้างอ่อนแรงจริง ๆ ต่อไปนอกจากลั่วอีจะต้องบำรุงร่างนี้ให้มากขึ้นแล้ว ยังต้องออกไปรับแสงแดดบ่อย ๆ ด้วย
เซียวเสี่ยววางฟืนไว้ตรงมุมกำแพง แล้วมองไปทางประตูรั้วอีกครั้งก่อนพูดเสียงเบา “พี่สะใภ้ บ้านเซียวคนขาเป๋เกิดเรื่องแล้ว” น้ำเสียงของเธอไม่มีแววสะใจ มีแต่ความเสียดายมากกว่า
ลั่วอีคาดการณ์ไว้ตั้งนานแล้ว จึงถามอย่างเรียบเฉย “เกิดอะไรขึ้น”