ตอนที่ 232 การทดลองยา อดกลั้นอย่างเงียบงัน

เจียงเฟิงยังคงคำรามแหบพร่า แต่บนร่างกายเปลือยเปล่าของเขา บริเวณรอบกระเพาะอาหาร ขนนกสีขาวก็จางหายไปเป็นหย่อมหนึ่งในทันใด!

แขนที่กลายเป็นปีกก็กลับกลายเป็นแขนอีกครั้ง

รวมถึงขนนกบนใบหน้าของเขา ที่กำลังจางหายไปอย่างช้า ๆ

ค่อย ๆ เจียงเฟิงก็หยุดคำรามแหบพร่า สติสัมปชัญญะของเขาดูเหมือนกำลังหวนคืนมา

“ยาเมื่อกี้ อีก อีกถ้วย!” เจียงเฟิงเอ่ยด้วยเสียงแหบแห้ง

เพราะอยู่ในสภาพที่ใกล้คลุ้มคลั่งถึงขีดสุด ตอนนี้เขาจึงรับรู้ถึงภายในร่างกายได้ไวผิดปกติ

เมื่อกี้ก็คือกระแสอุ่นนั้นที่ดึงเขากลับมาจากขอบเหวของความคลุ้มคลั่ง แหล่งที่มาของกระแสอุ่นนั้นไม่ต้องพูดก็รู้ ต้องเป็นยาต้มที่ขมสุด ๆ ถ้วยนั้นแน่นอน