กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่เสิ่นซิงเจ๋อจากไปนั้นดึกมากแล้ว
ซูหยางล้างหน้าล้างตาแล้วล้มตัวลงบนเตียง พอหลับตากลับนึกถึงฉากหนึ่งเมื่อไม่นานมานี้
เสิ่นซิงเจ๋อถอดเสื้อผ้าออก นอนแข็งทื่ออยู่บนโซฟา ใช้ผ้าคลุมโซฟาปิดส่วนลับเอาไว้
แต่เสิ่นซิงเจ๋อคงไม่รู้ว่าการปิด ๆ เปิด ๆ แบบนี้แหละที่ยั่วยวนที่สุด
ตอนรักษาเธอเป็นหมอ ต้องมืออาชีพ ดังนั้นเธอไม่ได้แสดงอาการหวั่นไหวแม้แต่น้อย
แต่ตอนนี้……
ค่อนข้างผิดศีลธรรมเลย เธอเองก็ไม่อยากคิดถึงร่างกายเสิ่นซิงเจ๋ออยู่ตลอด แต่ในหัวเหมือนฉายหนัง ไม่ได้อยู่ในความควบคุมของเธอเลย……
เช่นนี้ ซูหยางก็หลับสนิทไปท่ามกลางความคิดที่ยุ่งเหยิงเหล่านี้
แล้วก็ไม่ผิดคาด เธอฝันอีกครั้ง