ตอนที่ 197 มู่หลิงเซวียนสารภาพรัก

ริมหน้าผาสูงชัน

ที่นี่เป็นตำแหน่งที่ทิวทัศน์และทัศนวิสัยดีมากจริง ๆ

ซูหยางและมู่หลิงเซวียนเดินเรื่อย ๆ มาถึงขอบหน้าผาสูงชัน

ก้าวต่อไปข้างหน้าอีกก้าวก็คือหุบเหวลึกที่มองไม่เห็นก้น

สุดสายตามองออกไป เทือกเขาทอดต่อเนื่องเป็นลูกคลื่น พืชพรรณเขียวชอุ่มเติบโตอย่างอิสระบนสันเขา คลื่นสีเขียวอ่อนแก่พลุ่งพล่านแผ่ไปยังขอบฟ้า ในไอหมอกภูเขาที่อบอวล ยังมีหมอกบางราวผ้าโปร่งพันรอบกลางเขา

พอดีตอนนั้นมีลมภูเขาพัดมา ซูหยางกางแขนทั้งสองข้างออก ยืนอยู่ในลมแล้วถอนหายใจอย่างสบายอารมณ์

เธอไม่รู้ว่าเสิ่นซิงเจ๋อตามอยู่ข้างหลังพวกเขา แต่มู่หลิงเซวียนรู้สึกได้