กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายใต้สภาวะของสนามแรงโน้มถ่วง ความรู้สึกตอนที่ร่างกายไปถึงขีดจำกัดนั้นทรมานกว่าสภาวะปกติมากนัก
ซูหยางรู้สึกแค่ว่าสมองของเธอแทบจะสูญเสียความสามารถในการคิดไปเกือบหมด ทำได้เพียงทำตามคำพูดของเสิ่นซิงเจ๋อโดยไม่รู้ตัว รักษาจังหวะการหายใจ หายใจเข้าลึก ๆ
เธอเห็นเสิ่นซิงเจ๋อวิ่งไปอยู่ข้างหน้าเธอ ในวินาทีนั้นดวงตาของเธอราวกับเหลือเพียงเสิ่นซิงเจ๋อ กัดฟันใช้พลังเจตจำนงประคองร่างกาย ตามร่างที่อยู่ข้างหน้าไป ก้าวเท้าไปข้างหน้า……
ก้าวหนึ่ง ก้าวหนึ่ง และอีกก้าวหนึ่ง……
ในที่สุด ร่างกายก็ข้ามพ้นขีดจำกัดนั้นไปได้