กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่อเสิ่นซิงเจ๋อมาถึงสนามฝึก ก็ได้ยินประโยคนี้ของซูหยางเข้าพอดี
“มีคนในพวกเขากำลังจะคลุ้มคลั่งหรือ” เสิ่นซิงเจ๋อถาม
“อืม มีผู้พิทักษ์เจ็ดคน สภาพไม่เสถียรมาก พร้อมจะคลุ้มคลั่งได้ทุกเมื่อ” ซูหยางกล่าว
คงเป็นเพราะการวิวัฒนาการครั้งนี้ เธอจึงรับรู้กลิ่นอายของผู้พิทักษ์ได้ไวขึ้น
สายตาของเสิ่นซิงเจ๋อก็ทอดลงไปที่สนามฝึกเช่นกัน “ทุกคนหยุด!”
เสียงของเขาไม่ดัง แต่กลับแผ่ไปทั่วทั้งสนามฝึกอย่างประหลาด
คู่ต่อสู้ที่กำลังสู้กันอย่างดุเดือด จะหยุดเพราะคำว่าหยุดเพียงคำเดียวได้อย่างไร
ในเวลาแบบนี้ ใครหยุดก่อนคนนั้นย่อมเสียเปรียบแน่นอน