กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไม่ใช่แค่พวกเขา เหยียนเย่ที่มองรอยเลือดที่ค่อย ๆ ซึมออกมาบนแขนของซูหยาง ดวงตาก็เริ่มแดงก่ำขึ้นเรื่อย ๆ เช่นกัน
เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ซูหยางชำระภาพภูมิจิตให้เขา ในวินาทีที่ร่างจิตอินทรีทองของเขาโฉบดิ่งเข้าหาซูหยาง ซูหยางกับเห็ดน้อยก็หายไปจากภาพภูมิจิตของเขาในเวลาเดียวกัน
เขายังไม่มีโอกาสได้ทักทายและพูดคุยกับผู้นำทางซูหยางคนนี้ให้ดี ๆ เลย…
เขาเดิมทีคิดว่า พอเรื่องวันนี้ผ่านไป จะหาโอกาสตามลำพังสักครั้ง เชิญผู้นำทางซูกินข้าวสักมื้อ และขอบคุณผู้นำทางซูหยางอย่างจริงจังเรื่องที่วันนี้ช่วยเขาและพวกตำรวจระหว่างดวงดาวทั้งคณะไว้…
แต่เมื่อมองภาพตรงหน้า เขายังมีโอกาสนั้นอยู่อีกไหม
ระหว่างการชำระจิตเกิดขึ้นพอดีกับช่วงที่ผู้พิทักษ์เลื่อนขั้น