กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
แม้อินทรีทองจะเร็ว แต่สุดท้ายก็ช้าไปก้าวหนึ่ง เมื่อมันพุ่งลงมาถึงตำแหน่งที่ซูหยางกับเห็ดน้อยอยู่ ทั้งสองก็หายไปหมดแล้ว
ดาวนิก้า
ซูหยางลืมตาขึ้น ชักมือที่วางอยู่บนศีรษะเหยียนเย่กลับ เห็ดน้อยก็เก็บเส้นใยเห็ดกลับเช่นกัน
จากนั้นเหยียนเย่ก็ลืมตาขึ้น ในวินาทีที่เขาลืมตา ราวกับมีร่องรอยความเสียดายและอาลัยไหลผ่านลึกในดวงตา
ราวกับว่าในภาพภูมิจิตของเขา อินทรีทองร่างจิตของเขา ยังไม่ทันได้อำลาซูหยางกับเห็ดน้อยอย่างดี พวกเธอก็หายไปต่อหน้าต่อตาเขา…
“ผู้นำทางซู ขอบคุณครับ” เหยียนเย่กล่าวขอบคุณ