กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ยานอวกาศของฝ่ายทหารที่ซูหยางโดยสารมา กำลังแล่นอยู่ในจักรวาลแล้ว
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้สัมผัสการเดินทางในจักรวาล
เธอหมอบแนบอยู่กับหน้าต่างยาน มองจักรวาลด้านนอกอย่างอยากรู้อยากเห็น
อวกาศมืดสนิท ว่างเปล่ามาก ไกลสุดสายตาพอมองเห็นจุดแสงบางจุด น่าจะเป็นดาวฤกษ์
ขณะที่ซูหยางมองอย่างเพลิดเพลิน เสิ่นซิงเจ๋อก็เดินเข้ามา
ซูหยางได้ยินเสียงฝีเท้าจึงหันกลับไปมอง
เสิ่นซิงเจ๋อเอ่ยเตือนด้วยสีหน้าอ่อนโยนว่า “ยานอวกาศเร่งความเร็วถึงจุดวิกฤตของการเดินทางด้วยความโค้งแล้ว อีก 5 นาทีจะเข้าสู่สภาวะเดินทางด้วยความโค้ง ตอนนั้นอาจมีการสั่นสะเทือนเล็กน้อย”
ซูหยางพยักหน้า ไม่ต้องให้เสิ่นซิงเจ๋อเตือน เธอก็คาดเข็มขัดนิรภัยเองแล้ว