กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในภาพภูมิจิตของหลี่ปิ่งคือป่าดงดิบที่หนาแน่นผืนหนึ่ง
ต้นไม้สีเทาหม่น หญ้าป่าสีเทาหม่น
ระหว่างที่ซูหยางกับเห็ดน้อยเดินอยู่นั้น ไม่นานนักก็รู้สึกได้ถึงสัมผัสของการถูกแอบมองที่แฝงเร้นอยู่
ชั่วขณะหนึ่ง หางตาของเธอเหลือบเห็นเงาดำเงาหนึ่งพุ่งผ่านไปทางด้านข้างทแยงของเธอ
ซูหยางหันไปมอง ก็หาตัวเงาดำนั้นไม่พบอีกแล้ว แต่มีหนูที่เกิดจากไอขุ่นก่อรูปอย่างหยาบ ๆ หลายตัวถูกทิ้งไว้อยู่กับที่
เห็นดังนั้นซูหยางก็ชะงักไปก่อน จากนั้นก็รู้สึกทั้งขำทั้งจนใจ
ความรู้สึกถูกแอบมองเมื่อครู่และเงาดำที่พุ่งผ่านไปนั้น เธอพอรู้แล้วว่ามันคือเรื่องอะไร
ร่างจิตของหลี่ปิ่งคือเสือดำ และนิสัยของเสือดำนั้นชอบซ่อนตัวอยู่ในที่มืดเพื่อสังเกตเหยื่อ และซุ่มโจมตีเหยื่อ