กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
สิบนาทีผ่านไปในพริบตา
พร้อมกับเสียงตะโกน ‘ได้เวลากินข้าว’ ของเซียวชี ผู้พิทักษ์ทุกคนก็หยิบกระบอกไม้ไผ่ของตนขึ้นมา และภายในเวลาไม่ถึงสิบวินาทีก็จัดแถวเรียงกันอย่างเป็นระเบียบ
เร็วเสียยิ่งกว่าความเร็วในการรวมพลฉุกเฉินตอนฝึกซ้อมเสียอีก
หลัวอวี่และผู้พิทักษ์อีก 12 คนที่อยู่ไม่ไกลมองจนงง พวกเขาถึงกับเริ่มคาดเดาว่าเสียง ‘ได้เวลากินข้าว’ นั้นเป็นรหัสลับรวมพลฉุกเฉินอะไรสักอย่างหรือเปล่า
เย่ฮ่าวใช้ข้อศอกกระทุ้งหลัวอวี่อย่างแนบเนียน พลางกระซิบ “พวกเราจะไปต่อแถวข้างหลังด้วยไหม”
หลัวอวี่ไม่รีบตอบคำถามนั้น แต่ขมวดคิ้วแน่นพร้อมกับจับตาดูแถวที่ยาวเหยียดนั้น