ตอนที่ 50 นอกเจ็ดก้าวปืนเร็ว ในเจ็ดก้าวหมัดเร็ว

เวลาหนึ่งวันผ่านไปอย่างวุ่นวายเช่นนี้

ซูหยางเหนื่อยมาก แต่ก็รู้สึกอิ่มเอมเป็นพิเศษ เธอชอบอาชีพแพทย์และรักในสถานะทหารด้วย

ตอนฟ้าเริ่มมืดมัว จู่ ๆ ข้างหูของเธอก็ได้ยินเสียงหึ่ง ๆ คล้ายเสียงยุงหรือแมลงวันบินผ่าน

เธอเงยตาขึ้นมองตามเสียง กลับเห็นยุงตัวหนึ่งใหญ่เท่าตัวต่อ กำลังบินวนไปมาอยู่ไม่ไกลจากเธอ

ซูหยางตกใจสุดขีด

พอมองดี ๆ เธอก็จำได้ทันที นั่นคือยุงลายบ้านลายขาว หรือที่เรียกกันทั่วไปว่ายุงลายดอก หรือควรพูดว่านี่คือยุงลายบ้านลายขาวกลายพันธุ์

ตัวใหญ่กว่ายุงลายดอกบนโลกไม่ต่ำกว่าสองเท่า

เจ้าสิ่งนี้คงดูดเลือดด้วยใช่ไหม ตัวยังใหญ่ขนาดนี้ ถ้าโดนกัดสักที ไม่เท่ากับโดนต่อต่อยเลยหรือ!

ไม่ใช่แค่ทางฝั่งซูหยาง พวกผู้พิทักษ์ที่ปูเสื่อนอนกลางแจ้งอยู่ไม่ไกลก็แตกตื่นเช่นกัน

“เชี่ย ยุงลายดอกกลายพันธุ์!” ซูหยางได้ยินเสียงสบถลอยมาจากทางที่พวกผู้พิทักษ์พักแรมอย่างเลือนราง