กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ภายในภาพภูมิจิตของเจียงเฟิง
เมื่อไอสีดำข้นหนืดบนตัวนกกระเรียนถูกเห็ดน้อยดูดซับไป หน้าผาที่พังทลายอยู่ตลอดไกล ๆ ก็ค่อย ๆ หยุดพังทลายลง
ท้องฟ้าสีหม่นก็ค่อย ๆ ใสกระจ่างขึ้นทีละน้อย
นกกระเรียนดูเหมือนฟื้นกำลังขึ้นมาบ้างแล้ว มันชูคอขึ้นอย่างเงียบ ๆ
มันแอบใช้คอถูเส้นใยเห็ดของเห็ดน้อย พอเห็นว่าเห็ดน้อยไม่รังเกียจ ก็ใช้หัวถูหมวกเห็ดของเห็ดน้อยอย่างระมัดระวัง
เห็นท่าทางระมัดระวังแบบนั้นของนกกระเรียน ซูหยางก็หัวเราะออกมา เธอยกมือขึ้นลูบหัวนกกระเรียนไปเต็ม ๆ ที
นกกระเรียนเบิกตากว้างราวกับตกใจและดีใจ รูปลักษณ์ที่ทั้งว่องไวและน่ารักนั้นทำให้ซูหยางอดไม่ได้ที่จะบีบขนสีแดงชาดกระจุกเล็ก ๆ บนหัวมันเบา ๆ อีกที
ใครจะไปคิดว่าการบีบเล่น ๆ ครั้งนี้กลับก่อเรื่องขึ้นมา