กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหยางลุกขึ้นยืนทันที
ลู่เหยี่ยนกับเซียวชีเดินมาถึงใกล้แล้ว วางเข็มเล็ก ๆ ที่พวกเขาขัดจากเศษโลหะเหลือจากการระเบิดของยานบินไว้บนก้อนหินตรงหน้าซูหยาง
ซูหยางก้มมองด้วยสายตาเต็มไปด้วยความคาดหวัง
แต่แล้วทั้งคนก็แข็งค้างอยู่กับที่
เข็มที่ลู่เหยี่ยนกับเซียวชีพูดถึงนี้ หนากว่าเข็มใหญ่ที่จีนใช้เย็บผ้าห่มหลายเบอร์นัก
จะเรียกว่าเข็มก็ไม่เชิง เรียกว่าตะปูยังจะดีกว่า
ถ้าเธอใช้ ‘เข็ม’ พวกนี้ฝังเข็ม เธอคงสงสัยขึ้นมาว่า นี่กำลังฝังเข็มหรือกำลังลงทัณฑ์ผู้พิทักษ์กันแน่...
ลู่เหยี่ยนเหมือนจะอ่านอะไรบางอย่างจากสีหน้าของซูหยางได้ จึงถามอย่างเก้อเขินเล็กน้อย: “คือ...มันใช้ไม่ได้เหรอ”