ตอนที่ 30 เรื่องอาหารสมุนไพร กระชับระยะห่าง

ลู่เหยี่ยนและพวกผู้พิทักษ์ที่ตามกลิ่นมาถึง ต่างพากันอึ้งกับคำพูดของเย่เซียว

จริง ๆ แล้วพวกเขาไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็รู้สึกว่ามันดูเก่งกาจมาก

เมิ่งหู่ยืนอยู่ข้าง ๆ ลู่เหยี่ยน

สูดกลิ่นหอมเข้มข้นที่บอกไม่ถูกว่าหอมขนาดไหน เขาไม่รู้ตัวอีกแล้วว่ากลืนน้ำลายลงคอไปกี่อึก

เขายังเห็นเซียวชีคีบของบางอย่างที่ขาวนุ่มออกมาจากกระบอกไม้ไผ่ ส่งเข้าปากแล้วเคี้ยวด้วยสีหน้าฟินสุด ๆ

น้ำลายในปากเอ่อล้นจนแทบจะไหลออกมาจากมุมปาก

เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมน้ำลายถึงหลั่งออกมามากและเร็วขนาดนี้ เขาอยากควบคุมตัวเองสักหน่อย อย่างน้อยก็ไม่ควรเสียมารยาทต่อหน้าผู้นำทางซู

แต่เขาแทบควบคุมไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว