กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ซูหยางก็กำลังกินหนอนไผ่ กินไปยิ้มไป
เห็นไหม ร่างกายคนเราไม่เคยโกหกเลย
ปากก็บอกว่ากินไม่ได้ ๆ สุดท้ายไม่ใช่กินหมดทั้งไม้เลยหรือ
เห็นเซียวชีทำหน้าตาเหม่อลอย ซูหยางก็ยื่นหน่อไม้ไผ่ย่างอีกไม้ให้เขา
เซียวชีรับมาด้วย แต่สีหน้ากลับมีท่าทีอยากพูดแต่ไม่กล้าพูดอีกครั้ง
“อยากพูดอะไรก็พูดมาตรง ๆ” ซูหยางกล่าว
“วันนั้นร่างจิตของจอมพลคือเถาหลิงเซียวแย่งหน่อไม้ไผ่ย่างกับหนอนไผ่ที่คุณย่างไป พวกเราเป็นห่วงว่าคุณจะได้รับพิษ ในเสบียงที่มีอยู่ก็ไม่มียาแก้พิษ”
ซูหยางมองเซียวชี รอเขาพูดต่อ