ตอนที่ 42 มีอยู่ทุกหนแห่งจริงๆ

เคอเหมยอวี๋ตกใจจนสะดุ้ง นางอดไม่ได้ที่จะก้าวออกจากทางเดิน พอหันกลับไปก็เห็นเด็กกลุ่มหนึ่งเบื้องล่างบันไดสวมเสื้อหางนกนางแอ่นและกระโปรงองค์หญิงยืนล้อมเป็นวง พากันขว้างเค้กกับผิงกั๋วใส่คนตรงกลาง แม้กระทั่งบางคนยังเขวี้ยงจอกสุราใส่อย่างแรงจนเกิดเสียงแก้วแตกดังกังวาน

นางมีรูปร่างสูง เพียงก้าวเพิ่มอีกไม่กี่ก้าวก็มองเห็นว่าใจกลางวงมีเด็กคนหนึ่งนั่งก้มหน้าอยู่บนพื้น ใช้สองมือยันพื้นไว้

เขาไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย บนร่างเต็มไปด้วยเศษเค้ก มุมปากบวมช้ำจากการถูกของแข็งกระแทก บนมือและแก้มยังมีรอยเลือดจากเศษแก้วบาด!

เด็กสมัยนี้เหตุใดจึงไม่น่ารักเอาเสียเลย?

อายุยังน้อยเพียงเท่านี้ กลับมีเจตนาร้ายถึงเพียงนี้!