ตอนที่ 39 ชีวิตต้องมีพิธีการ

ฉินหยวนจิ่วเหลือบมองนางครู่หนึ่ง ก่อนก้มหน้ากินข้าวต่อ

ตรงกันข้าม เคอเหมยอวี๋กลับรู้สึกว่าตนเองช่างไร้เดียงสาเกินไป จึงก้มหน้าก้มตาลิ้มรสบะหมี่ทำมือในชามอย่างว่าง่าย พร้อมเอ่ยชมมารดาตระกูลเคอผู้ลงมือทำอาหาร และคุณย่าเคอผู้มอบไข่ไก่มาให้อย่างอ่อนหวาน

“เอาละ มีของกินอยู่ตรงหน้าแล้วยังปิดปากเล็ก ๆ ของเจ้าไม่ได้อีก” คุณย่าเคอหัวเราะหึ ๆ “รีบกินให้เสร็จแล้วไปตำบลกันเถิด วันนี้ที่ตำบลมีตลาดนัด ผู้คนมากมายยิ่งนัก หากไปสายก็ไม่มีของดีให้เลือกแล้ว”

ทุกคนในบ้านมัวแต่ยุ่งกับการสร้างบ้านจนลืมตลาดนัดไปเสียสนิท มิน่าเล่าแม่หนูผู้นี้จึงรีบร้อนมาหาเสี่ยวฉินตั้งแต่เช้าตรู่

หลังจากกินข้าวเสร็จ ท่ามกลางรอยยิ้มทั้งเอ็นดูทั้งจนปัญญาของทุกคน เคอเหมยอวี๋ก็เร่งฉินหยวนจิ่วให้ขี่จักรยาน