ตอนที่ 4 อิ้งเยี่ยน พวกเราหายกันแล้ว

เคอเหมยอวี๋ประคองมือท่านแม่เดินออกมาอย่างช้า ๆ พลางหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ตอนนี้เหมาะเจาะพอดี ต่อหน้าคนทั้งหมู่บ้าน ตระกูลอวี๋มอบเงินของขวัญมาแล้ว ทั้งยังบอกว่าจะส่งสามหมุนหนึ่งดังมาให้ เช่นนี้ก็ไม่มีโอกาสกลับคำแล้ว

มิฉะนั้นพวกเราก็แจ้งความพวกมันในข้อหาอันธพาลได้ ดูสิว่าผู้ใดจะกลัวผู้ใด!

อืม ถึงข้าจะไม่ได้สนใจตระกูลอวี๋อะไรนี่นัก แต่อวี๋จิ้งหยวนก็เป็นคนที่พวกท่านใช้เล่ห์เหลี่ยมแย่งไปจากมือข้า อีกทั้งศีรษะของข้าก็บาดเจ็บหนัก ต่อไปไม่แน่ว่าอาจหน้ามืดเป็นครั้งคราว จึงไม่อาจทำงานหนักได้เลย

เงิน 199 หยวน ข้าแบ่งให้น้องสาวลูกพี่ลูกน้อง 19 หยวนไว้ซื้อข้าวของ ส่วนที่เหลือก็ถือเป็นค่าอาหารบำรุงร่างกายของข้า