Chapter 0134

ตอนที่ 134 ค่ำคืนเที่ยงคืนที่ฝนพรำ คังตวนเฉินเซียงอัญเชิญหงส์เพลิงอีกครั้ง

เมื่อชื่อลึกลับนั้นดังแว่วขึ้นข้างหูของถังปิน ราวกับเขาถูกพลังที่มองไม่เห็นกระแทกเข้าอย่างจัง ความตกตะลึงถาโถมเข้ามาดั่งกระแสน้ำเชี่ยวจนกลืนกินเขาทั้งร่าง

ความรู้สึกนั้นราวกับมีหินก้อนยักษ์ถูกโยนลงบนผิวน้ำที่สงบนิ่ง ก่อให้เกิดคลื่นกระทบฝั่งนับพันชั้น เสียงนั้นกระจายตัวออกไปสั่นสะเทือนไปทั่วทุกอณูอากาศ

ทว่าท่ามกลางแรงกระแทกอันมหาศาลนี้ เสียงของถังปินกลับถูกพันธนาการไว้อย่างแน่นหนา จุกอยู่ที่ลำคอจนไม่สามารถเปล่งเสียงใดออกมาได้

เขาเบิกตากว้าง แววตาฉายประกายไม่อยากจะเชื่อ พยายามเพ่งมองผ่านอากาศที่มองไม่เห็นเพื่อค้นหาความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังชื่อนั้น

หัวใจของเขาเต้นรัวดั่งกลองศึกในทรวงอก ทุกจังหวะที่เต้นมาพร้อมกับความหวาดกลัวและความคาดหวังต่อสิ่งที่ไม่รู้

ในขณะนั้นเอง เสียงของชุนรื่อเมี่ยวอวี้ก็ไหลรินออกมาดั่งธารน้ำใส ทำลายความตึงเครียดที่เงียบงันนี้ลง

เสียงของเธอใสกระจ่างและไพเราะ แฝงไว้ด้วยความหนักแน่น “แต่ว่า มีเพียงเขาเท่านั้นที่ทำได้”

ประโยคนี้เปรียบดั่งสายฟ้าที่ผ่าผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืน ส่องสว่างเข้าไปในจิตใจที่มืดมนของถังปิน

ถังปินสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามสงบคลื่นอารมณ์ในใจ