เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 126 โทรศัพท์ทางไกลกับความสุขเล็ก ๆ และผลงานหุ่นยนต์ชงกาแฟของซูเฉินจิ่น
ยามรุ่งอรุณมาเยือน วันใหม่เพิ่งจะเปิดม่านออก ซูเฉินจิ่นก็ถูกเสียงโทรศัพท์ทางไกลที่ดังรัวเร่งเร้าฉุดกระชากออกมาจากห้วงฝันอันแสนหวาน
เสียงกริ่งนั้นราวกับเดินทางข้ามภูเขาและสายน้ำมาจากแดนไกล เพียงเพื่อจะมาตามหาถึงข้างหูของเธอ
ภายในห้องเวรประชาสัมพันธ์ของหอพัก เสียงกริ่งดังก้องกังวาน ราวกับปลุกความเงียบงันที่กำลังหลับใหลให้ตื่นขึ้น
ป้าที่ดูแลห้องเวรประชาสัมพันธ์ดวงตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็นและสำรวจ นางเหลือบมองซูเฉินจิ่นแวบหนึ่ง ราวกับกำลังคาดเดาเรื่องราวที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังโทรศัพท์ที่ดังขึ้นอย่างกะทันหันนี้
ซูเฉินจิ่นค่อย ๆ ลืมตาที่ยังพร่ามัวขึ้น ความฝันเมื่อคืนยังคงตามติดราวกับเงา เหมือนสายควันจาง ๆ ที่ยากจะสลายไปวนเวียนอยู่ในใจของเธอ
เธอถอนหายใจเบา ๆ รู้สึกตัวว่าโทรศัพท์มือถือเงียบสนิทไปนานแล้ว หน้าจอมืดสนิท เห็นได้ชัดว่าแบตเตอรี่หมดเกลี้ยง
เธอลุกขึ้นยืน ก้าวเดินอย่างแผ่วเบาไปยังห้องเวรประชาสัมพันธ์ที่ดูค่อนข้างเก่าแก่ห้องนั้น
ภายในห้องอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของฝุ่นจาง ๆ ราวกับกาลเวลาหยุดนิ่งอยู่ที่นี่
สายตาของเธอกวาดผ่านผนัง ก่อนจะหยุดลงที่โทรศัพท์เครื่องเก่าแก่และแข็งแรงเครื่องนั้น