เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ชิงฮวา
ตอนที่ 124 ตัวตนของเงาดำบนดาดฟ้า และหน้าที่ที่ผู้กองหลิวต้องยึดมั่น
ยามค่ำคืนหนักอึ้งราวกับน้ำหมึกเข้มข้น แผ่ขยายออกไปอย่างไร้ขอบเขตบนเส้นขอบฟ้า กลืนกินแสงสว่างทั้งหมดจนสิ้น
ท่ามกลางความมืดมิดอันลึกซึ้งนี้ กู้ซินเหลียงมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยแววตาสดใส ทันใดนั้นเขาก็ถูกความลุ่มลึกของราตรีเข้าครอบงำ แต่ก็ยังคงมั่นคงดุจหินผา ไม่หวั่นเกรงต่อคลื่นลมใด ๆ
เขาเผยอปากเล็กน้อย เสียงทุ้มต่ำและเคร่งขรึมดังกังวานราวกับระฆังโบราณที่สะท้อนไปมาในยามค่ำคืนอันเงียบสงัด แฝงไว้ด้วยความหนักแน่นและน่าเกรงขามที่ยากจะบรรยาย
ทุกคำพูดเปรียบเสมือนค้อนหนักที่ตกลงกลางใจผู้คน ทำให้ไม่อาจมองข้ามน้ำหนักของมันได้เลย
“ผู้กองหลิว” เสียงของกู้ซินเหลียงดูชัดเจนเป็นพิเศษในยามค่ำคืน “คนไข้ที่อยู่ตรงหน้านี้ ในโถงของโรงพยาบาลเรา เขามีความหมายยิ่งใหญ่เกินกว่าคนทั่วไป”
น้ำเสียงของเขาแฝงความตื่นเต้นที่ยากจะสังเกตเห็น ราวกับกำลังเปิดเผยความลับที่ถูกซ่อนเร้นเอาไว้
“เหตุที่เขามีความสำคัญอย่างยิ่งยวด ไม่ใช่เพราะภูมิหลังตระกูลอันโดดเด่น และไม่ใช่เพราะป้ายสถานะอันสูงส่งของเขา” เสียงของกู้ซินเหลียงสะท้อนก้องในราตรี ทุกคำพูดเต็มไปด้วยพลัง
ถ้อยคำของเขาเปรียบเสมือนกระบี่คมกริบที่ชี้ตรงไปยังแก่นแท้ของปัญหา ตัดฉับภาพลักษณ์จอมปลอมเหล่านั้นทิ้งไปในคราเดียว
“แต่เป็นเพราะอาการป่วยหายากที่ซ่อนลึกอยู่ในร่างกายของเขา ซึ่งน้อยคนนักจะล่วงรู้”